216 - ( 3 ) محمد بن اسحاق بن عمار گويد : « به امام رضا عليه السلام گفتم : شخصى از ديگرى پول طلب دارد كه سررسيد آن فرارسيده است . از اين رو مرواريدى كه صد درهم ارزش دارد به هزار درهم به او مىفروشد و طلب خود را به تأخير مىاندازد . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . من نيز به دستور پدرم اين كار را انجام داده‌ام . » محمد بن اسحاق معتقد است كه از امام كاظم عليه السلام نيز اين مسأله را پرسيده و آن حضرت به همين صورت پاسخ داده است . 217 - ( 4 ) مسعدة بن صدقه گويد : « شخصى از امام صادق عليه السلام سؤال كرد : من سر معاملهء « عينه » از فردى پول طلب دارم و او هنگام سررسيد ، قدرت پرداخت آن را ندارد . پس مىخواهد بدهىاش را به تأخير بيندازم و او به من سود دهد . آيا مرواريد يا چيز ديگرى كه صد درهم ارزش دارد به هزار درهم به او بفروشم و سررسيد وامش را به تأخير بيندازم ؟ امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . پدرم اين‌گونه انجام داد و به من نيز دستور داد دربارهء بدهىاش به همين صورت عمل كنم . » 218 - ( 5 ) عبدالملك بن عتبه گويد : « از امام عليه السلام سؤال كردم : از شخصى مالى طلبكارم و مىخواهم پول ديگرى به صورت عينه به او بدهم . آيا جايز است پولى به او بدهم و مرواريدى كه ارزش آن صد درهم است به هزار درهم به او بفروشم ؟ و به او بگويم : اين مرواريد را به هزار درهم به تو مىفروشم به اين شرط كه بهاى آن و بدهىات را چند ماه به تأخير اندازم . امام فرمود : اشكال ندارد . » 219 - ( 6 ) در كتاب فقه الرضا روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى پولى طلبكار است كه سررسيد آن فرارسيده است . بدهكار مىگويد : به من مهلت بده تا به تو سود بدهم . از اين رو طلبكار دانه مرواريدى به ارزش هزار درهم را به ده هزار درهم يا بيست هزار درهم به او مىفروشد . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد ! » در حديث ديگرى مانند آن روايت شده و در پايان آن ، اين سخن از امام عليه السلام افزوده شده است : « و به تحقيق پدرم به من دستور داد ، مثل اين معامله را انجام دادم . » 220 - ( 7 ) در همان كتاب آمده است : « اگر لباس ده درهمى را به بيست درهم بفروشد يا انگشترى را كه يك درهم ارزش ندارد - تا وقتى نگين بىارزشى روى آن است - به ده درهم بفروشد ، ربا نخواهد بود . »